ย้อนเวลากลับไปประมาณ 11 ปีที่แล้ว
ตอนที่ฉันตัวเตี้ยกว่านี้
ตอนที่ฉันตัวผอมกว่านี้ (ฮ่าๆ)
ตอนที่ฉันมีวุฒิภาวะทางความคิดน้อยกว่านี้
ตอนที่ฉันมีวุฒิภาวะทางอารมณ์น้อยกว่านี้
ตอนที่ฉันเป็น "เด็ก" กว่านี้
 
ฉันจำได้อย่างชัดเจนว่า
ฉันเฝ้ารอให้ปลายปีมาถึงอย่างใจจดใจจ่อ
เหตุผลประการแรก เด็กที่ไหนก็ชอบของวัญด้วยกันทั้งนั้น
โรงเรียนที่ฉันเรียนอยู่มักจะจัดให้มีการจับสลากกับเพื่อนในห้อง
โดยที่เราต้องเตรียมของขวัญมาคนละ 1 อย่าง
และมีของขวัญที่ทางร.ร.จัดไว้ให้ (อันนี้ไม่ต้องเตรียมอะไรมา ได้ฟรีๆ เลย)
 
เหตุผลประการที่ 2 ของกิน พูดถึงเรื่อง "กิน" ฉันชอบกินมาตั้งแต่เด็กๆ
ร.ร.จะแจกไอ้โน่น ไอ้นี่ให้กินเยอะแยะเต็มไปหมด
จำได้ว่ามีอยู่ปีนึง คุณครูประจำชั้นทำอาหารมีเลี้ยงด้วย
วันนั้นฉันกลับบ้านอย่างอ่อนเปลี้ยเสียแรง (ปาก)
เคี้ยวจนเหนื่อย (จะว่าตะกละก็ได้นะ 5555)
 
เหตุผลประการที่ 3 กิจกรรมวันคริสมาสต์
ที่โรงเรียนของฉันจะมีการแสดงละครเวทีและดนตรี
เราต้องทำฉากเอง คิดบทเอง หาเสื้อผ้าเอง
ทำผมเอง แต่งหน้าเอง ที่สนุกกว่านั้น
คือ มันเป็นเหมือนการทำลายกำแพงของตัวเองอย่างนึง
แสดงละครต่อหน้าคนทั้งร.ร.
มีอยู่ปีนึง ฉันแสดงเป็นทหาร แล้วต้องใส่ชุดรด.
(โคตรอายอะ เพราะมันเป็นร.ร.พวกลูกคุณหนู
มันไม่มีผู้หญิงเรียนรด. รู้สึกเหมือนเป็นตัวประหลาดเลย)
...
 
 
 
ตอนนี้ฉันตัวสูงกว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้ว
ตอนนี้ฉัน "อืด" กว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้ว (เพราะกินของที่ร.ร.แจกมากไง ชิ!)
ตอนนี้ฉันมีวุฒิภาวะทางความคิดมากกว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้ว
ตอนนี้ฉันมีวุฒิภาวะทางอารมณ์มากกว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้ว
ตอนนี้ฉันเป็น "เด็ก" น้อยลงกว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้ว
 
ที่ไม่พิมพ์ว่า เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้ว
เพราะฉันยังอยากเป็นเด็ก
เคยคิดบ้างมั้ยคะ?
 
ว่า...
ตอนเป็นเด็ก เวลาหัวเราะ เราปล่อยมันออกมาอย่างเต็มที่
ตอนเป็นผู้ใหญ่ เวลาหัวเราะ เราเปล่อยมันออกมาเพียงกึ่งหนึ่งของสิ่งที่อยู่ข้างใน
ตอนเป็นเด็ก เวลาร้องไห้ เราร้องออกมาสุดใจ
ตอนเป็นผู้ใหญ่ เวลาร้องไห้ เราเก็บมันไว้ หรือไม่ก็ร้องคนเดียวเงียบๆ
เป็นเพราะเมื่อโตขึ้น...
เราต้องมีวุฒิภาวะทางอารมณ์เพิ่มขึ้น?
หรือ...
โลกแห่งความจริง มันกัดกร่อน
จนกลืนกินความไร้เดียงสาในวัยเด็กที่อยู่ในหัวใจของเราไปเกือบหมดแล้ว?
 
ตอนที่เราเป็นเด็ก...
เราไม่เข้าใจคำว่า "วิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจ" "ปัญหาการเหลื่อมล้ำทางสังคม"
"ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา" "การควบแน่น" บลาๆๆ
เราไม่คุ้นเคยกับคำว่า "เกิด" และ "ตาย"
เรานั่งดูการ์ตูน เล่นของเล่น กินๆ นอนๆ
เราใช้ชีวิตอยู่กับจินตนาการของเรา
อย่างที่ไม่สนใจความเป็นไปบนพื้นโลก
 
แต่พอเริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ
เราเริ่มรู้อะไรต่อมิอะไรมากขึ้น
เราต้องมีการศึกษา
เราต้องมีความรับผิดชอบ
เราต้องรู้ข่าวสารบ้านเมือง
เราต้องรู้วิธีจัดการกับความต้องการและอารมณ์ของตัวเอง
ฯลฯ
เยอะแยะเต็มไปหมด
 
อีกอย่าง
เราไม่ได้โตเพียงแค่คนเดียว
คนรอบข้างของเราก็โตไปพร้อมๆ กันด้วย
ความเป็น "ผู้ใหญ่" มาพร้อมๆ กับการ "สูญเสีย"
สูญเสียทั้งความเป็น "เด็ก" และ คนรอบข้าง
บางคนผ่านการสูญเสียมาหลายครั้ง
แต่ทำยังทำใจให้ชินกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากเย็นเหลือเกิน
 
จริงอยู่ "ความจริง" เป็นสิ่งที่น่ากลัว
แต่ก็เป็นสิ่งที่เราต้องเผชิญหน้ากับมัน
เพราะเราไม่สามารถที่จะหนีมันพ้น
เราต้องอยู่กับมันให้ได้...
ความจริง จะค่อยๆ แทนที่จินตนาการไปเรื่อยๆ
แต่มันไม่ได้แปลว่า ความจริงจะแทรกซึมจินตนาการได้ทั้งหมด
เรายังมีความเป็นเด็กอยู่ในหัวใจได้เสมอ...
 
ฉํนเองก็เช่นกัน
แม้ว่าตอนนี้
ฉันได้เดินเข้ามาใกล้ความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ความเป็นเด็กยังไม่เคยหมดไปจากหัวใจ
ฉันยังมีพฤติกรรมที่ติดมาตั้งแต่ตอนเด็ก
ฉํนยังชอบกินไอติม
ฉันยังชอบดูการ์ตูน
ฉันยังชอบอ่านการ์ตูน
ฉันยังชอบหัวเราะเสียงดัง
ฉันยังชอบเล่นเปายิงฉุบ (เกรียนไปมั้ย?)
ฉันชอบเทศกาลคริสมาสต์และปีใหม่
ฉันชอบความตื่นเต้นเวลาแกะของขวัญ
ฯลฯ
 
ตอนนี้ฉันไม่ได้แสดงละครเวที เล่นดนตรี จับสลากของขวัญ
กินของที่ร.ร.แจกเหมือนเมื่อหลายปีก่อนแล้ว
แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันชอบคริสมาสต์และปีใหม่น้อยลงไปเลย
วันนี้ฉันมองดูเทศกาลแห่งความสุขที่เข้ามาถึง
ในมุมมองของคนที่ผ่านโลกมาเยอะมากกขึ้นกว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้ว
ฉันมีความสุขที่เห็นสถานที่ต่างๆ ประดับประดาด้วยสีสันสดใส
เห็นรอยยิ้มทั้งเด็กและผู้ใหญ่
ฉันสัมผัสได้ถึงความหวัง
และสิ่งที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นใหม่ในอีกไม่กี่วันนี้
...
 
Merry Christmas นะคะ (เอาก่อนเลย)
ลืมสิ่งที่ไม่ดี และเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ กันนะคะ

Comment

Comment:

Tweet

อยากกลับไปเป็นเด็กนะคะ
จะได้ไม่ต้องคิดมาก ยิ่งโต ยิ่งมีหลายๆเรื่องมาให้คิดตลอดเลย ปวดหัวเน้อะ

สุขสันต์วันคริสมาสต์นะคะ มีความสุขมากๆค๊าาา

Hot! Hot!

#4 By จับฉ่าย on 2011-12-25 22:44

ขอมอบเพลง ผงาดง้ำค้ำโลก!!! ของวงพาราด๊อกซ์ให้ครับ
merry christmasconfused smile

#3 By นางสาวแจ๊ค on 2011-12-25 22:20

merry christmas ครับ

พอเริ่มเข้าสู่ชีวิตในแบบผู้ใหญ่ เรื่องที่ต้องคิด ต้องสนใจ ต้องเครียด มันเยอะจริงๆ นะครับ

แต่ผมจะไม่ยอมให้ความเป็นเด็กในตัวผมตายหรอก(อย่างน้อยก็จะขอยื้อไว้ให้นานที่สุดล่ะนะ ฮ่ะๆๆ)

#2 By ihbnroll on 2011-12-25 01:55

Merry X Mas เช่นกันค่ะ
แปลกดี ตอนเรายังเล็ก ก็อยากโตไวๆ เหมือนผู้ใหญ่ พอเวลาผ่านไป มองดูวัยรุ่น ณ เวลานี้ เรากลับคิดว่า เด็กสมัยนี้จะรีบโตไปไหนกัน??

^^ อยากกลับไปเป็นเด็กเนอะ...

#1 By MuMuKizzZ. on 2011-12-25 00:05